Wiersze

Wirydiana

jesienny zefirek
odkrył barwę duszy
oddechem otulił
złoto mego świata
czuję Go zwiewnego
w drżeniu płatków róży
krucha nić radości
wibruje z Nim w drzewach
szum jestestwa koi
szarość labiryntu…

Tags: Koi, Niego, Nim

Poświatowska Halina

świat będzie uboższy
o tę trochę miłości
o pocałunki które nie sfruną
w otwarte okno

świat będzie chłodniejszy
o tę czerwień
która nagłym przypływem
nie rozżarzy moich policzków

świat będzie cichszy
o ten gwałtowny stukot
serca poderwanego do lotu
o skrzyp drzwi
otwieranych na oścież

drgający żywy świat
zastygnie
w kształt doskonały nieomal
geometryczny

—

Tags: Halina, Okno, Serca

Miciński Tadeusz

Moja tygrysica biękitnooka,
na hebanowym łożu wyciągnięta,
jedwab kaszrnirski otula ją - śni.
Szemrzą strumyki wśród araukaryj. -
Kazałem do marmurowej sali
wpuścić lwa olbrzymiego z gór Atlasu.
Wsunął się niemy - z piorunami w ślepiach.
Obszedł mnie w krąg, nie racząc spozierać.
Zwarłem drzwi na łańcuch
i z miradoru patrzę
wśród purpurowo-złoto-biękitnych arabesek.
Ama ocknęła się -
moręgowatym ogonem wyrażając radość -
leniwo - niby odaliska - szła ku lwu pustyni.
Lecz on drapieżną opętany chucią
runął, jak z góry oberwana skała.
Zwarli się -
i czworgiem łap wyskoczył w powietrze -
- czarna jaskinia mignęła pod brzuchem.
Ama łyskawicą wysunęła się - kłąb
sinych wężów niosąc w paszczy - wnętrzności lwa.
Z pustą ziejącą otchłanią zataczał się
i z wolna obchodził lew jamę krwi konając.
Jak na wieczornych przechadzkach nad morzem,
łasiła się do mej ręki Ama - od lwa nie tknięta -
tylko bardziej leniwa pokłada się u mych nóg -
i nie mogła wstać.
Cierpiąc patrzała na mnie tajemniczym blaskiem,
a w oczach jej morze gasło i ciemniało.

—

Tags: Ama, Jak, Jej, Ku, Lew, Lwa, Lwu, Moja, Morze, Mych, Nad Morzem, Od, Pod, Sali

Górka Sylwia

Rozpłakało się lato za oknem
Drży na wietrze samotnie i moknie
Pogubiło gdzieś piegi po drodze
Nabiedziło, namarzło się srodze
Może spotka w wędrówce swej słońce
I przemieni się w lato gorące
I rozżółcą się słońcem kaczeńce
Zajaśnieją maki rumieńcem
Rozśpiewają się świerszcze wśród traw
W trzcinach zamruczy staw
Jeszcze żaby dołączą do chóru
A wiatr pięknie zagwiżdże do wtóru

Tags: Maki, Spotka, Staw, Traw, Wakacje

Barańczak Stanisław

Więc to już zawsze tak, już zawsze zamiast
gwiazdy pierwszej świetności dorsz drugiej świeżości,
więc zawsze ziemia sztucznym miodem, rozwodnionym
mlekiem będzie płynęła, a w księdze przeznaczeń,
odbitej na papierze piątej klasy, zawsze
gdzieś w środku będzie brakować arkusza?

Więc to już zawsze, tak, jak zawsze. Zamiast
ostatecznej jasności i pierwszej jakości
przed oczami wciąż będą paczące się drzwi
z obluzowaną klamką, a nie rajskie wrota.
Objadając się śpiesznie przy chwiejnym stoliku
przecenionym bigosem, jakże tu wyszeptać: