Zostawcie nas
Różewicz Tadeusz
Zapomnijcie o nas
o naszym pokoleniu
żyjcie jak ludzie
zapomnijcie o nas
my zazdrościliśmy
roślinom i kamieniom
zazdrościliśmy psom
chciałbym być szczurem
mówiłem wtedy do niej
chciałabym nie być
chciałabym zasnąć
i zbudzić się po wojnie
mówiła z zamkniętmi oczami
zapomnijcie o nas
nie pytajcie o naszą młodość
zostawcie nas
—
Różewicz Tadeusz - inne:
2 responses so far
żalllllllllllllllll
Rażąca białość tego wiersza idealnie wizualizuje wyjałowienie psychiki pokolenia Kolumbów. czad.