Wiersze

Balicki Jakub

zabrałeś mi wiare i siłe … nie żyje
nie kocham… nie umiem
nie rozumiem świata… zaszyje sie gdzieś w chmury… nie-przecież nie umiem latać
nie słysze swoich myśli… ból jest silniejszy
nie czuje… rąk i nóg, stóp i dłoni
nie umiem już chodzić
leże jak opętany wśród błednych myśli
nie rozumiem ich
słysze tylko wskazówki zegara
zabierają czas, tylko czemu tak wolno
przecież można go skrucić…

Balicki Jakub

I stała się po zmroku rzecz straszna i ciemność nastała wieczna,
a słońce nie znało już wschodu i zachodu i przepadło w bezkresnej czeluści oceanu

A ludzie w popłochu uciekali z domów, a zapach palonych ciał ludzkich przyprawiał o omdlenie.

A księżyc przez wieki światło od słońca pożyczał, a teraz bał się pokazywać nie chcąc ukazać
swej obnarzonej strony.

I rzekł tedy księżyc: ciemność dni jasne pożera i czyni mnie niewidzialnym dla oczu ludzkich
,a gwiazdy oogniem piekielnym płoną.

Widząc i słysząc to lud w panikę i popołoch popadł i człowiek bojąc się śmierci gardła podrzynał
sobie i bliźnim.

Świat stał się dla nich niewidzialny, a duch szatana i w ich rozumy i poczynania wkradł się
niczym wiatr między kłosy żyta.

A źródła krwią bruzgały, niczym serce włócznią rozdarte, i gęsta mgła spowiła ich chude ciała,
a oczy ich łzawiły z bólu.

I biec już nie mogli, upadali na kolana a potem na twarz jak zwierzyna leśna.

A gdy przestali oddychac, silniejsi ciała ich rozrywali i mięso jedli wybierając zębami
to co najlepsze
A gdy już nakarmili swe zgłodniałe żołądki, spragnieni w dłonie krwi nabierali niczym wino i pili
bez opamiętania.

A były wśród nich kobiety czyste i brzemienne, ale i one karmiły swoje potomstwo
zwłokami swych mężów i krwią grzeszników , bezpłodne się stawały ,
a dzieci w ich brzuchach umierały i gniły a one razem z nimi niczym jabłka na drzewach.

A jabłek na drzewach nie było, tylko ludzkie głowy wisiały, a swąd ich ciał przeszywał
nozdrza jak ostrze harpuna ciało wielorybie przekłuwa na wylot, godząc je śmiertelnie.

I Ziemia rozstąpiła się, a oni wpadali do przepaści bez dna ginąc bez powrotu,
A szatan przemówił przez jednego z nich: Jam teraz jest pan wasz, który śmierć
i zagłade przynosi, ból i cierpienie,płacz i łzy, strach i lęk.
A czas ostateczny dla was przyszedł i ja osądze każdego z osobna i pękną Wam serca, a ja
je w kamień zamienie, a ciała wasze w głazy.

Wody wszelakie na lądy się wdarły, i wulkany magmą pluły gorącą, a lud już wiedział, że życia
na ziemi nie ma i śmierć czuli w powietrzu.

Tags: Balicki, Biblia, Czas, Dna, Dzieci, Gwiazdy, Jest, Kobiety, Nimi, Oni, Strony, Swe, Szatan, Teraz