Wiersze

Bocheński Adam

Otarłem się myślą
O piękną krainę
Morze
I piasek

Fizycznie:
Oddałem się
Szczytowi fal
Mokrej rzadkości

Duchowo:
Zatrzymałem obraz
Stop klatka
To antybiotyk

Alegoria do morza
To jest most
Śpiew mew
…nieograniczony niczym

Bocheński Adam

Ciężko jest mi we wnętrzu
W rezultacie chce uciec
W idealistyczną dal
Nie odwiedzaną przez zjadaczy chlebów

Żegnajcie!
I nie odwróciwszy się - mknąć
Wśród przestworzy
Owianych bezkrwistym pucheiedy
Ja
Zamykam

I
On
Ma
Zamknięte
Usta

Tak
Więc

Jestem
Głuchoniemym
Życzeniodawcą

Tags: Chce, Jest, Jestem, Tak, Usta

Bocheński Adam

Lot gołębia
To wieczność
Ja szarpnięcie struny
Powiewem wiatru

Doznając bliskości
Dręczący lęk
Przeistacza się
W spokój

Przychodzi taki moment
Że doświadczasz zapachu powietrza
Zdajesz sobie sprawę…
że go widzisz

Bocheński Adam

Ilekroć odsuwam przestrzeń od lustra
Pogrążam swą swobodę w utopii
Lgnę przechodząc dalej na drugą stronę
Jak Alicja w krainie czarów

Pozbawiam ten świat trosk i zmartwień
Nie ma jutra - carpe diem - szepczę
A szepcząc krzyczę - przeraźliwie krzyczę
Porzucając zgiełk tego świata

Mamrocząc sobie do ucha
Usypiam w swych ramionach
Chłonąc kolejne to stopnie nirwany
Odkrywając nową niepojętą drogę

Tags: Jak, Lustra, Od

Bocheński Adam

By choć
Się otrzeć
Zmysłowością
Wnętrza

Wynieść
Co najlepsze
Z kobiecego
Piękna

Artystycznej
Duszy
Nadać
Sedna

Lekkością
Puchu
Utulić
Pragnienie

Tags: Puchu, Sedna