Pustka (KB)
Bołd Katarzyna
przepływam z pustki do pustki
na łodzi bez pokładu
zapadam się w głębię duszy
i w myślach bezładu
zgasiła ogień w mym sercu
płomyk zdusiła nadziei
miłość chciała utopić
pustka - wciąż do mnie się klei
zabrała mi całą siebie
oddała swą wszelką nicość
i wciąż pogrążam się w pustce
tracąc w ten sposób kobiecość
