'Bujak Maciek'

Człowiek

Bujak Maciek

Poczuj że żyjesz, że stąpasz po ziemi
raz w końcu masz ten przywilej.
Choć bólem karmiony umysł twój cierpi
skałą, oparciem musisz być dla innych.
Stań ze skrytą w ciemności twarzą,
przed tłumem, ludem równym tobie
i powiedz, krzycz! Jak cie nauczono
poczuj, że wlano w ciebie krew gorącą
Człowiekiem bowiem jesteś.
Niech się stanie słowo twoje…

No responses yet

Droga bez powrotu

Bujak Maciek

Głaz roni łzy, na nic krew ludzka
trudno uwierzyć, lecz to nasz świat.
Kroplami rosy ozdobił się poranek
strącane są lekko przez wieczny wiatr.
Chcę by przyniósł zmiany, by przegonił ciemne chmury,
by zagoił rany, chłódny, kojący wiatr

sam…,tylko sam
nie ma szans na drugi raz
tylko czas popycha w śmierć
Niech wszyscy krzyczą! Niech bije dzwon!
Zbrodnia za zbrodnie, krew za krew!
Liczy się tylko siła, pieniądz i gniew!
—————————————–
Nie patrz już w tył na walący się mur
każda cegła jest jak nóż
pobojowisko, pustka, nic
i jeszcze raz, tylko inaczej…

No responses yet