Kołyszący się na wietrze płomień świecy
pozwala mi uwierzyć, że na świecie jest jeszcze ciepło.
Czerwony jesienny liść
pozwala mi uwierzyć,że na świat nie jest całkiem szary.
Trzymam w ręku pudełko zapałek…
Nadzieja jest jak zapałka, tak łatwo gaśnie, ale tak łatwo zapalić ją od nowa
Czy wiesz, jak pachnie nadzieja?
Pachnie jak ty i ja i jeszcze
promyk słońca
mały okruch zapomnienia
podniesiony z wilgotnej trawy.
Lepiej zamknę okno,
nim zapach nadziei
całkiem z nas ucieknie…
Idę ulicą,
Niosę torbę pełną
niczego.
Zawiera ona moje marzenia,
Czyli dla ludzi otaczających mnie
Nic zgoła.
Dla mnie wszystko…
Żeby tylko nie upuścić tej torby,
nie strzaskać nierealności,
O twardy asfalt
Ludzkich czynów…
Jestem w Twoich rękach
Jak pióro w dłoniach poety;
Drżę i tańczę jak mi karzesz
Pisząc sobą rozkoszy poematy
Wplatając się w siebie wzajemnie
Jak litery w wyrazy
Toniemy jedno w drugim
Stając się miłości obrazem
Gęstość powietrza wokół mnie
Można by zamknąć w jednym słoiczku;
Nie ma w nim nic,
żadnych myśli, uczuć,
tylko ja i moje łzy,
bo nikt nie przeszedł otrzeć mych policzków…
Art Web Pages Wiersze Copyright © 2012 All Rights Reserved.