Czasem,
żeby poczuć się szczęśliwym,
trzeba powiedzieć:
;Nie chcę…;
;Pragnę…;
;Kocham …;
;Nienawidzę…;
Tylko, że ludzie milczą albo mówią bez sensu…
Dlaczego ? Chyba sami nie wiedzą…
Może dlatego, że inni już tyle razy ich zranili…
Zranili tak bardzo, że teraz wolą obserwować sukcesy innych ;
Niż samemu sukcesy zdobywać…
Niby tak blisko,
a jednak daleko.
Tylko słowa nas łączą,
a czy słowo to mało ?
Czy nie pieczętujemy związków słowami ?
W końcu gwiazdy robią to tylko marzeniami…
Możemy tak przez wieki - wymieniać się wierszami…
Ale pomyśl jakbyśmy się zachowywali…
Gdybyśmy na tym świecie byli sami.
Szkoło moja - moja szkoło.
Czemu wciąż Ci jest wesoło ?
Pokazujesz, że pragniesz, że chcesz.
Więc czemu wciąż zdradzasz ?
I gdy ludzi w tobie chmara…
Nie odzywasz się - jesteś ta sama.
Tylko gdy wakacje się ku końcowi mają -
Ty się otwierasz i wołasz…
Chodź na uczniów twarzach smutek się powtarza.
Czy życie to bajka ?
Czy życie to sen ?
Jedno na pewno wiem,
Że kochać Cię życie chcę !
Wciąż dotykać i całować…
Nic przed tobą nie ukrywać…
Czasu tobie nie żałować…
Cały świat tobie podarować…
Ale prośbę jedną mam -
Spraw bym szczęśliwie się zakochał !
W chwilach smutku
jej płatkami ocierasz usta swe…
Płatki tak czerwone,
Bezbronne i delikatne…
A jednak mają coś w sobie…
Jakąś siłę - co niewielu ją rozumie…
Lecz nad wszystko miłuje…
Art Web Pages Wiersze Copyright © 2012 All Rights Reserved.