Bo Byłam pyłem na Twym ramieniu
i myślą niepomyślną
Odciskiem szminki na policzku,
zapachem perfum na kołnierzu.
Bo byłam gwiazdą na czarnym niebie
i liściem w pustym parku.
Oazą dla pustynnych, wyschłych uczuć.
Kadzidłem zmysłów.
Bo byłam.
Nie jestem.
Samotna królowa- bez korony- zawieszona na srebrnym księżycu, spuszczonym na cienkiej wstążce.
Gwiazdy przyszyte niebieską nitką do atłasowego firmamentu.
Pluszowe komety odbijające się miękko od powierzchni ziemi.
Flanelowe liście powiewające na zamszowym wietrze.
Ciepłe dłonie papierowego mężczyzny.
I chłód metalowej huśtawki marzeń.
Art Web Pages Wiersze Copyright © 2012 All Rights Reserved.