'Kotwica Marta'

Przyjaciółka

Kotwica Marta

coś się w twoim życiu mąci
gdy wasza przyjaźń się kończy
gdy w gardle sucho,
a w oczach łzy
i nagle wiesz,
że tym kto płacze jesteś……ty!

masz prawo do chwil słabości
rozkleiłaś się-trudno
widocznie tak już ma być
inaczej byłoby nudno!

dlaczego płaczesz?
wstań, otrzyj łzy
czy ona jest tego warta?
czy teraz płacze tak jak ty?

zastanów się!
wtedy zrozumiesz,
że ona coś knuje…
że cię oszukuje…

tego co było nie cofniesz,
choćbyś nawet bardzo chciała
a ta “przyjaciółka”
swą przyjaźń udawała!

No responses yet

Pustka w sercu

Kotwica Marta

A potem
przyszedł smutek
zasłaniając
czarnym kirem
pustkę
w sercu
przez którą
świszczał wiatr,
a potem wiatr
ucichł
i skonał
w objęciach sennej nocy.

No responses yet

Anioł

Kotwica Marta

Spadł
ranny wysłannik gwiazd
krwawe ślady zostawił na śniegu
i skrzydło złamane i serce
kości chrzęszczące
i włosy jak długie, srebrne nici
krwawił
jego ślepe
zaślinione oczy
i sen perłowy z drobinkami pokojnu
w szacie.

No responses yet

Ona

Kotwica Marta

oczu diamenty
i ust płatki
przysypane
grudką ziemi
w grobie zimnym.
Figura kamienna
mówiąca spierzchniętymi wargami
i patrząca oczami ślepymi
czas wygryzł dziury
w sukni
i tylko ręce
splecione jak do modlitwy
zostały
wciąż żywe.

No responses yet