O,jakże prostsze by było
życie człowieka,
gdyby zatracił zdolność myślenia,
zdolność czucia i odczuwania.
Jak metalowy robot
posuwał się przez życie
z odgórnie wyznaczonym
celem swojej egzystencji.
Zaprogramowany
na wykonywanie działań,
bez przemyśleń, bez emocji.
Na szczęście to
czyni nas ludżmi,
że potrafimy kochać
i nienawidzić,
bez względu na to
jaki to nam
sprawia ból.
Samotność.
Nieopisana pustka.
Serce wyżarte kwasem.
Nie ma mnie.
Umieram w oczach.
Ginę.
Nie ma ratunku.
Nie ma nadziei.
Nie pozostało nic
czym można
wywołać uśmiech
na zmęczonej twarzy.
To co przeżyłam
już nie wróci,
a tego co będzie
nie chcę przeżyć.
Odeszła.
Nie powiedziała nic.
Pozostawiła w sercu
tylko ból i żal.
Została z tobą
tylko jedna
zawsze wierna ci kobieta:
nadzieja.
Czasem przygasa
i gdy myślisz
że i ona cię zostawiła
wybucha
gwałtownym płomieniem.
Wierzysz jej,
pozwalasz się prowadzić.
Lecz uważaj-ona lubi grę
i często będzie cię zwodzić.
Mówią że czas leczy rany,
ale serca nie zszyjesz
igłą i nitką,
gdy pękło na pół.
Jeśli już, to wiedz,
że na zawsze
pozostanie blizna.
Jedyne co czuję to ból.
Innych uczuć nie znam.
Nie potrafię już cieszyć się życiem.
Wszystko co było
odeszło w zapomnienie.
Nie ma przeszłości,
nie ma przyszłości.
Jest tylko chwila,
ta okrutna chwila,
gdy stoję
na krzwędzi życia.
Mój koniec sie zbliża
i ja to rozumiem.
Nie chcę tak żyć,
bo tak żyć nie umiem.
Czasami…..
Czasami wstyd
sznuruje nam usta
nie dając upustu
zamieszkałym w nas emocjom.
Czasami…..
Czasami strach
przed poniżeniem sprawia,
że nie potrafimy
rozmawiać z przyjaciółmi.
Czasami…..
Czasami dobrze
przełamać barierę
i ulżyć swemu sercu.
A czasami…..
Czasami lepiej
po prostu zamilknąć.
Art Web Pages Wiersze Copyright © 2012 All Rights Reserved.