Nagrobek dla Rafała Wojaczka
Kujawski Mirosław
Kobietę nożem rozebrać
atramentem poić
Podzielić się na dwoje
i skleić w jedno
oto poezja
nicajakżedosyć
'Kujawski Mirosław'
Moja Prowincja - Ryszardowi Milczewskiemu - Bruno
Kujawski Mirosław
Twoje te rozjazdy bezdomne
do stacji Niczyja i dalej w Stolice
Poezja - różą - mówisz
a ty Prowincja szarpie jej czerwień
rozdziera na strzępy biały wiersz
Umiera cicho
Tobie tylko z desek wyjść
by w zaułkach Tartaru
dogniły jej kości
Moja Prowincja II
Kujawski Mirosław
Jak okiem rzucić -
Prowincja
denaturat i psów
kulawe zastępy
Kompostu sterta
zamiast muzeum
Cieszą bezzębni
gdy kufle w dłoniach
Tu z życia
czerpiemy choroby
XXX - Andrzejowi Bursie
Kujawski Mirosław
Mówisz, że kilometry stąd
Luiza samotna
w Andrzejowej Bursie
metal z różą kojarzy
A tutaj? - biedronka tęsknoty
Kropki Dzisiaj kradnie
Intelektualista
z głową mokrą
że papieros gaśnie
Zycie za morde
Kazał chwycić - uskoczyć na słońce
Na samotnym szlaku dnia
wrastam w pamięć
Moja Prowincja III
Kujawski Mirosław
W tych Bartoszycach
gdzie przecież mój dom?
Dzien przechodzi w noc
w podróży do Nikąd
tu ksiądz jałmużne zostawia
na pokerowym stole
w beczkach kiśnie
bimber niespity
Brak gubi miejsce na…
- musi być piękna
