umarła za życia
Łubkowska Anna
umarła za życia,
gdy straciło sens.
bez uśmiechu,
bez marzeń
nagle wszystko przepadło gdzieś.
puste myśli i słowa,
mechaniczny gest.
może tak wszystko od nowa?
to nie możliwe.
tak musi zostać,
tak jest…
'Łubkowska Anna'
w poszukiwaniu szczęścia
Łubkowska Anna
pogrążając się w pracy, zabiegani
poszukujemy radości.
zamykając się w złotych klatkach
potrzebujemy wolności.
nie dostrzegamy piękna,
gdyż widzieć go nie chcemy,
nie doświadczamy miłości,
gdyż sami z siebie nic nie dajemy.
z dala od ludzi
zamknięci w betonowych schronach,
schronach przed światem
żyjesz
Łubkowska Anna
żyjesz
z dnia na dzień, powszednimi sprawami
szybkim krokiem przez wieki przechodzisz
a ważnych spośród nich jest tylko kilka godzin
kochasz
na wiosnę, od święta
a tak naprawdę o swej miłości nie wiele pamiętasz
umierasz
świat zapomina, świat się śmieje
z nami czy bez nas nadal istnieje
