dwa krańce świata
Markowski Krzysztof
“dwa krańce świata”
nie ma ciebie
nie ma mnie
nie ma nas
jest tylko
cień na ścianie
cały czas
jest tylko
mały promyk
mała iskierka
ogromny świat
i twoje serce
i moje serce
choć nie ma nas …
luty 99
'Markowski Krzysztof'
pomylony sen
Markowski Krzysztof
“pomylony sen”
nie truj skutych żelazem myśli
erotomanie
nie widzę przez mgłę tęczy na horyzoncie
spałem
gnałem
drwiłem i umarłem
spróchniały jestem twoim gestem
nie obchodzi cię to
mnie też umknął tajemnicy wers
oberwałem
w blokowisku butelki
gniewem wytrąciły spokój mego snu
i co
alfabet gestów w ręku nóż
włączył się
krzykiem spławiłem resztki mego
znośnego charakteru
i dalej poszedłem spać
więc śpię
i śpię
i w dupie mam to wszystko
spale pamiętniki
Markowski Krzysztof
chcę być wolny bo w niewoli umieram
powoli
i truje się smakiem starych myśli
jak drzewa bez liści
zamykam się to znowu otwieram
umieram
wolności przebrzydłej wśród znajomych
samotności
i nigdy nie byłem obojętny nijaki
wstrętny
wyobrażeń czasem snem wpół nagi
bezwstydny
zamknięty w pajęczynie zdarzeń wplątany
nagannie
wyrwali mnie ze snu codzienności
z pokoju bladej namiętności
i miotam się jak na wojnie żołnierzyki
zamilknij
więc co dalej w śnie wulgarnym
spalę pamiętniki
1 X 2002
pochód
Markowski Krzysztof
poszła noc
potem druga
poszedł sen
sen to złuda
poszedł wiatr
poszła sosna
poszedł dzień
poszła wiosna
poszła miłość
rozdarta flagami
poszła pamięć
zabita deskami
poszła wiara
co nie zna nikogo
i poszła dziewczyna
całkiem niedrogo
15 maj 2000
cztery pory roku
Markowski Krzysztof
wargi
musnęły wiosnę
wplotły się w gałęzie
lata
przysnęły u boku
przygaszonej jesieni
otuliły śnieżnym
puchem zimy
twoje usta
o smaku
czerwonego wina
19 lipca 2000
