Matusiak Iga

'Matusiak Iga'

opowiedziałam o tobie
górom
słuchały mnie
z poważną miną

trudno im chyba
zrozumieć
uczucie tak zwykłe
jak moje kochanie
tak podłe jak ja
marność
nad marnościami
czym dla nich
jest życie

w zimniej skale
tak wiele czasu utkwiło
czym
dla szarych szczytów
są twoje oczy
szalone
łaknące
niebieskie

trwają tak
poktyte śniegiem
jak ja
pod wykrochmaloną pościelą
i głowę dam
że udają tylko
że są takie
bezlitosne

niebo nocą
wcale nie jest czarne
gdy sączy się z niego
mokry śnieg
opada majestatycznie
tańczy

tańczysz z nim
wirują białe ciała
gdy wiatr wytycza
rytm
w takt wycia
krążysz
zataczasz
koła

fortuna sie kołem (nie) toczy

tocz dalej
walca tango sambę
opadnij jak śnieg
zmiotą cię
szuflą
pod krawiężnik

tylko mnie nie proś
do tańca