Matuszewski Robert
Wiosenny powiew coraz mocniej
na twarzy mojej igra,
słoneczko świeci coraz dłużej
majowy dzień się zbliża.
Dzień prawdy,srogi,bez litości
już jest na horyzoncie,
a z nim egzamin dojżałości
cóż będzie na mym koncie?
Polegnę czy victorię zyskam,
już wkrótce będę wiedział,
lecz serce dziś dyktuje słowa
bym Pani je powiedział.
Ten dzień ostatnio-pierwszy bycia
jak pocisk ku mnie bieży,
to dzień przełomu mego życia
w nim wiedza ma się zmierzy.
A wiedzę moją , Tyś mi dała
wszystkiego nauczyłaś,
tyś wiele od nas wymagała,
do pracy przymusiłaś.
To dzięki Tobię znam Homera
i jego “Odyseje”
“Non omnis morial” Horacego
to motto i nadzieję.
Znam biblię oraz kronikarzy
wiem czym “Wulgata” byla,
znam treny gdzie Kochanowskiego
wielka się rozpacz kryła.
Nie obcy jest mi też Krasicki,
Słowacki i Mickiewicz,
czy też SKAMANDRA satelita
Jarosław Iwaszkiewicz.
Broniewski,Gaicy,Czesław Miłosz,
i inni wymienieni
zostali w głowie mej korowodem
przez Ciebie ustawieni.
Dlatego dziś dziękuje za to,
coś dla nas uczyniła,
za Twą cierpliwość , zrozumienie
za to żeś z nami była.
I tylko prośbę mam na koniec
niech myśl Twa ją rozwarzy,
byś częściej nam się uśmiechała
bo jest Ci z tym do twarzy.
Z podziękowaniem dla wyjątkowej polonistki
Barbary Szczupak.
Tags: Bo Jest, Dla, Jak, Ku, Matuszewski, Mego, Mej, Motto, Nam, Nami, Nas, Od, Omnis, Pani, Serce, Szczupak, Twa, Wiele
