'Nowacka Hanna'

Tyś kroplą spływających wspomnień …

Nowacka Hanna

W roztańczonym korowodzie ludzkich spraw,
w nieodgadniętych zagadkach największych mądrości,
w rozświetlonych oknach przeciwnej sypialni,
widzę Ciebie - kochany dreszczu wielkich nadziei.

W rozmigotanych gwiazdkach każdej bezsennej udręki,
w ukrzyżowanych namiętnościach dusz sprzymierzonych,
w zakrzewionych wzgórzach ciepłych spojrzeń,
odkrywam Cię - moja niewygasła świeczko pragnień.

W wyszukanych cytatach znamienitych piórkowców,
w roznegliżowanej szafie brudnych kartek,
w uciesznych dowcipach starego sklerotyka,
odnajdę Cię - pocieszycielko ludzkich rozterek.

W rozdartych szczątkach wiecznych potępień,
w niewygasłych marzeniach niewinnej marionetki,
w znienawidzonych słowach wyśmianej cyganki,
rozpoznaję Ciebie - ucieszna postaci.

No responses yet