'Ostropolska Natalia'

Dzieło okrutnej samotności

Ostropolska Natalia

Cisza
w ciemności mroku…
bezszelestnie owiła moje ciało,
skupione w odchłani szarości

Myśli
wirujące w głowie…
nie dają spokoju mej duszy,
wciąż szukającej drogi do szczęścia

Sen
tak długo czekałam…
ogarnął mnie swym ciepłem,
ciepłem prawdziwej miłości.

No responses yet