Miłość to dar od Boga
który na nas spłynął jak trwoga.
Wykorzystać go musimy w pełni
niech się przeznaczenie w nas dopełni.
Szczęściem razem zapłoniemy
gdy jej smaku spróbujemy-doznać
Nasza miłość jest wzajemna
taka jasna uczuć pełna.
Razem ciemność pokonamy
na pustyni też wytrwamy.
I niech inne pokusy nas ominą
w ciemności zginą.
Żebyśmy przed Bogiem to wyznali
i przysięgi dotrzymali.
Że choć kusić los nas będzie
my wytrwamy razem wszędzie.
Bóg nakazał się miłować
i swą miłość podarować.
Tej jedynej przeznaczonej
czystej wymarzonej.
Zanim jednak miłość w nas odnajdziemy
przeciwności znajdziemy.
Bóg z miłości do człowieka poświecił syna swego jedynego
dla zbawienia naszego wiecznego .
Nasza droga do miłości też w cierń będzie obfitować
ranić i niektórych czynów żałować.
Jednak my to przetrzymamy
i na końcu otrzymamy
ten dar miłości
w wielkiej boga obfitości.
Byłaś dla mnie taka ważna
twoja twarz wiecznie poważna.
Byłaś jak dwie krople wody
tak niezbędne dla ochłody.
Lecz coś nagle się zepsuło
jakby czarem nas osnuło.
Proszę wróć bo bez ciebie
źle mi będzie nawet w niebie.
Miłość moja nieskalana
jak odwieczny szczep Adama
Lecz tak źle zaczarowana.
Mam nadzieję nie zachwianą
że te czary zaprzestaną.
Gdy się razem zjednoczymy
miłością to przezwyciężymy.
Kocha Cię!!!
Art Web Pages Wiersze Copyright © 2012 All Rights Reserved.