Przez myśl ci przenika los człowieka odrzuconego i przez nikogo nie kochanego. Ciągle smutnego i z samotnością swoją walczącego. Myślacego o samobójstwie jak o lekarstwie na swoją samotną chorobę. Liczącego że ktoś zwróci na niego swoją uwagę po lubi go i przytuli jak swojego.
Życie jest jak na pustyni przebywanie i w sferę ciemności wkraczanie.
Człowieka dusza znika jak bańka mydlana niczym do raju gnana przez dusze Abrahama.
Życie to długa gra w której przegrywam ja. Nasze życie jest przez świat zapomniane i nikomu
niezane, tylko śmierć ma nad nim pełną władze. Jesteśmy nic nie warci ciągle mordujemy i zarzynamy
siebie na wzajem ale i tak w końcu zostaniemy wyrżnięci przez samych sebie…
Życie to nie jest Teatr a my nie jesteśmy aktorami ktorzy na zmianę zmieniają życia stany.
Nasze życie to walka która jest żałosna i marna i do tego nic nie warta.
Marze o śmierci życie nie ma sęsu jest bez nonsensu
Nie ma w nim celu ani chęci o mówieniu
Jest nudne smutne i banalne i wcale nic nie warte
Art Web Pages Wiersze Copyright © 2012 All Rights Reserved.