Wiersz - to dla mnie
jak wytrysk myśli
gorący ostro strumień
twardo nierozprysły
kierunkiem co mnogich
o! za mnogo skupień
w biczach których
to pod frasunkiem
teraźniejszości
formuje doskonałość
jak dłonie zamyśleń
rzeźbią - ramiona
słów dosięgną - ai
kielichem umysłu
cedzę raz za razemierze
o! gustu_mego - degusto
Tłumilczy tuż po zapowiedzi każącego
pień krwawły ślizgiem wżawnym co do
piero ludzkim szumem z lekka aizcichł
pod co kapturem czarnym uśmiecha się
iż jestak dumnym - on to cieszy się
nikomu nie widły jego praca potrzebna
państwowa posada pewna - tak on
terazmierza wykonanych tysiące już
ręką profesjonalisty jednego cięcia
jaka w nim wzbiera pycha jaki pełen
jest szczęścia.tak sobór inkwizycyjny
wskaże kolejnego szczęśliwcazktóregon
wyklucza kręgiem gdyż jest -tłumilczy
zaraz po własnym szumie pełen podziwu
dla jego zajęcia \’p.s - bo żydg
król jest bogiem a tłumotłochem.
Wybuchło czerwienią tęczą zalało
miliardy - miliardy - miliardy
rozpadło się roztrzaskało
chaos stworzyło piekłem zalało
złoto srebro czerwieni krew
płutno białe - biel
znieruchomiało zemdlało umarłO.
Choćby lwa królewskiego
przed oczy suce postawić
ona z nim nie chce chwil szczęścia zabawić
gdyż różni są sobie - swój swego pozna
lew z suką rozkosz nigdy nie dozna.
Zszumilkł jak zwykle w tym lecie niepokoju
pośrodku mnie wzniósł okzały się dowód
szczęscia_bujna siłą roślina corusz kwitła
radością strzelistości w zwyż - tam dowód
uśmiech - zalatał i tam zapach się niósł
niby różanego cebr pełnych ujęcia _botote
tylko moje kraje - trafnie trąciły mną.
Art Web Pages Wiersze Copyright © 2012 All Rights Reserved.