Kochałem się przez
lata w samotności
i trzask mej duszy
zagłuszył jej koniec
Ojciec nie czeka mnie
zmarły w wieczności
po co narzekać…
- i tak przyjdzie koniec
Samotność odejdzie z ludźmi
bliskimi - i bez nich też
przyłączy się do myśli cień
sumienie(?) - ambiwalentny grzech
Czy tego się chce, czy nie
to zniewala i boli co dzień
a od środka krzyczy wnętrze
mordowane krwią - ciemne miejsce
POBÓDKA!
młoda narkodzież
kwiaty świata
łyse lampasy
palenie
śmiech
moje pokolenie
death
codziennie widzę swój
świat niż twój inny
obłudy pełen wyzysku wszędzie
rząd, kościół i reszta
nie ufasz mówisz mi, że im
ale zżera, chwyta, ciągnie i połyka
rak cię twój przyjaciel z gazet
innych mediów też nawiasem
mówiąc jesteś zgubiony, utoniesz
topisz się w komercji cały czas
..weź mnie stąd.
daleko
jeszcze dalej
NIE KŁAM!
wiem, widziałem
jestem sam
duchem…
nie ciałem
Fala bije falę
nurkuje w niej
kropla stale
i tonie
zlewa się i łączy
morze kier
a krew z lodu sączy
zawiódł ster
ptak dziobem wierci
czaszkę rozbitka
nie umknął śmierci
dla niego za szybka
zabrała i odeszła
wielorybnika natura zbeszta
i nie pomogą nawet święci
za wyrządzone krzywdy natura się mści!
Art Web Pages Wiersze Copyright © 2012 All Rights Reserved.