'Winkler Anna'

moja historia

Winkler Anna

pragnę się zbudzić,
lecz nie potrafię,

z tego snu głębokiego,
tak rozległego,w którym
wszystko jest złe.

zapadłam w niego
niby kamień w głęboką
wodę,

on mnie otacza,
odbiera mi życie,
sens…

już nie chcę śnić,
chcę żyć!

lecz oto zjawił się
on,
książę na srebrnym rumaku.

on bierze mię za dłoń,
prowadzi mnie tam,
gdzie minie sen.

i minął sen, minął,
tak samo jak się zaczął…

No responses yet

drzwi do serc

Winkler Anna

czy to wszystko było kłamstwem,
gdy mówiłeś mi co noc,
że ja jestem tą jedyną,
co otwiera drzwi do serc?
dziś pozostał smutek,żal
i imienia twego nie chcę znać.

No responses yet