'Wojciechowska Mariola'

By dotknąć Cię deszczem wsłuchuję się w śpiew

Wojciechowska Mariola

By dotknąć Cię deszczem wsłuchuję się w śpiew
nocnych szeptów zbłąkanych samotnością.
Jesteś dla mnie ciepłym nadchnieniem
na chęć rozpoczęcia dnia nowego jaskrawego…
Ty tchnąłęś w ten dzień kolor doznań
i rozmów ciężar jak dmuchawce na wietrze
beztrosko tańcząće na naszych twarzach.
Chcę śmiać się z Tobą i tańczyć na scenie
smutnych ludzi by dać im radość istnienia.
Bo cóż byłby wart dzień bez Ciebie,
gdybym nie usłyszała Twego głosu w słuchawce
i zalotnych odpowiedzi zachęcających do rozmowy…
Chcę trwać w tej chwili i nie czuć jeje końca.

02.03.2004. g.00:09

No responses yet

jeszcze nieświadoma i zakochana

Wojciechowska Mariola

Gonię po przestworzach
biegnę przez pola
szukam tęsknotą owitą strugą życia
szukam pożądaniem zapomniane uczucie
szukam myślą zasnutą nutą wspomnień…
by twać w nadzieii zrozumienia
w przyszłości tęsknoty
za uczuciem nieosiągniętym…
nieosiągalnym…

No responses yet