'Elegie'

Rilke Rainer Maria

Rilke Rainer Maria (1875-1926), austriacki pisarz. Wybitny poeta niemieckiego obszaru językowego, związany głównie z symbolizmem. Odbył liczne podróże, m.in. do Włoch, Skandynawii, Afryki Północnej. W Rosji (1899-1900) poznał L.N. Tołstoja, który wywarł znaczny wpływ na jego twórczość.

Wiele zawdzięczał przyjaźni ze znakomitym rzeźbiarzem francuskim A. Rodinem, którego sekretarzem był w latach 1905-1906. Napisał o nim studium Auguste Rodin (1903, wydanie polskie 1919). Pierwszy zbiór wierszy Leben und Lieder (1894) miał charakter konwencjonalny. Rozgłos i uznanie zyskał Rilke stylizowanym na balladę utworem prozatorskim Pieśń o miłości i śmierci korneta Krzysztofa Rilke (1906, wydanie polskie 1919).

Problemom egzystencjalnym, zwłaszcza tragicznemu splotowi miłości i śmierci, poświęcił wiersze zawarte w zbiorach: Księga obrazów (1902, wydanie polskie 1927), Księga godzin (1905, wydanie polskie 1935), Nowe wiersze (część 1-2, 1907-1908, wydanie polskie 1935). Najwybitniejsze osiągnięcia Rilkego to: Elegie duinejskie (1923, wydanie polskie 1930) i Sonety do Orfeusza (1923, wydanie polskie 1961).

Nowatorska w formie powieść autobiograficzna Malte. Pamiętniki Malte-Lauridsa Brigge (1910, wydanie polskie 1927), odzwierciedlająca poważny kryzys psychiczny pisarza. W polskich przekładach także m.in.: Poezje wybrane (1964, wydanie dwujęzyczne), Poezje (1993, wydanie dwujęzyczne), Sonety do Orfeusza i inne wiersze (1994).

No responses yet

Verlaine Paul Marie

Verlaine Paul Marie (1844-1896), francuski pisarz. Jeden z najważniejszych twórców symbolizmu francuskiego i europejskiego. Od 1871 datuje się jego burzliwa przyjaźń z J.A. Rimbaudem, zakończona skandalem i uwięzieniem Ve”"rlaine’a pod zarzutem uprawiania homoseksualizmu.

Początkowo był związany z parnasizmem (1866 opublikował wiersze w czasopiśmie Le Parnasse contemporain), następnie pisał wiersze o swobodnej, nieregularnej składni i tendencjach awangardowych. Najważniejsze zbiory: Poemes saturniens (1866), Fetes galantes (1869), Romances sans paroles (1874), Księga mądrości (1881, wydanie polskie 1906), Jadis et naguere (1884, z głośnym wierszem Sztuka poetycka, zawierającym program literacki Verlaine’a), Elegie (1893, wydanie polskie 1915).

Także znany zbiór esejów krytycznych połączonych z antologią utworów Les poetes maudits (1883-1888), w której autor zaprezentował “poetów wyklętych”, m.in. Rimbauda i S. Mallarmégo, zbuntowanych przeciwko tradycyjnym wartościom społecznym i artystycznym. Polskie przekłady: Wybór poezji (1906), Poezje wybrane (1978), Wybór poezji (1980), Poezje (1980).

No responses yet