Wiersze

Goethe Johann Wolfgang

Jedno spojrzenie, miły, twoich oczu
I na mych ustach jeden pocałunek -
Czyż może znaleźć upojniejszy trunek,
Kto choć raz w życiu tę słodycz ich poczuł?

Z dala od Ciebie żyjąc na uboczu
Tobie poświęcam mą myśl i frasunek;
Serce potrąca wciąż tę samą strunę
Jedną, jedyną… i łzy płyną z oczy.

Po licu spływa łza i zaraz wysycha;
Kocha mnie - myślę - więc czemuż w tę miłość
Mam nie uwierzyć, choć taka daleka?

O, usłysz skargę mych miłosnych wzdychań!
Twa wola moim szczęściem - i mą siłą -
Daj znak, na który me serce tak czeka.

Tags: Dala, Goethe, Goethe Johann Wolfgang, Mam, Moim, Mych, Od, Raz, Taka, Twa, Wola, Znak

Goethe Johann Wolfgang

A więc naprawdę już odeszłaś?
Zniknęłaś, piękna, z moich dni?
Twe każde słowo we mnie mieszka,
Wciąż jeszcze w uszach moich brzmi.

I jak wędrowiec wzrok o świcie
Na próżno w przestwór nieba śle,
Skowronka ujrzeć chcąc w błękicie,
Co z dzwonną pieśnią nad nim mknie:

Tak ja lękliwe oczy wznoszę
Na pola, łąki, borów gąszcz
I każdą pieśnią moją proszę:
O, wróć, kochana, czekam wciąż!

Tags: Dni, Goethe, Goethe Johann Wolfgang, Nad, Nim, Tak, Twe

Goethe Johann Wolfgang

Nie upilnuje mnie nikt.
Grzech z zamszu i nietoperzy
zawisł na strychach strachu póhnysią głową w dół
O zmierzchu wymknę się z wieży, z warownej ucieknę wieży,
przez cięcie ostrych os,
przez zasiek zatrutych ziół –

Ciężko powstaną z rumowisk tłoczące turnie przykazań,
dwadzieścia piekieł Wedy,
płomienie,
wycie
i świst,
noc fanatyczna zagrozi, zakatnienuje gwiazdami.
Rtęcią wyślizgnę się z palców.
Nie upilnuje mnie nic.

Ty w wilka się zmienisz, ja w pliszkę,
ty w orła, jak w kręte dziwy
nieprzeniknionym zamysłem uprzedzę każdy twój pościg.
Nie upilnuje mnie świat,
o luby — o drogi — o miły,
jeśli nie zechcę
sama
słodkiej majowej
wierności.

Tags: Goethe, Goethe Johann Wolfgang, Jak, Luby, Nic, Sama, Ty, Wilka, Zdrada

Przerwa-Tetmajer Kazimierz

“Die Hand, die Samstags ihren Besen führt,
Wird Sonntags dich am besten caressiren.”
Goethe

Pamiętam pierwszy spacer z tobą:
wieczór był cichy, miły,
śniegowe lekkie, puszyste płatki
drzewa srebrzyły

Śnieowe płatki wplotły się w loki
nad czołem twojem bladem
i byłaś dziwnie pieękna, w srebrzysty
strojna dyjadem.

Od blasku miejskich latarni lśniący
śnieg na twe lica prószy,
a jam w błękitnych oczach twych czytał
wróżbę rozkoszy.

Tags: Cichy, Drzewa, Goethe, Lica, Loki, Nad, Puszyste, Spacer

Goethe Johann Wolfgang von (1749-1832), najwybitniejszy niemiecki poeta i jeden z najbardziej znaczących w skali światowej, dramaturg, prozaik, uczony, polityk. Związany z romantyzmem, nie zerwał nigdy więzów łączących go z klasycyzmem. Był również myślicielem i uczonym, znawcą wielu dziedzin wiedzy oraz sztuki. Studia prawnicze w Lipsku i Strasburgu.

1775 osiadł w Weimarze, gdzie pozostał do końca życia. Pełnił różne funkcje na dworze księcia sasko-weimarskiego, dochodząc do rangi prezydenta Izby Finansów. 1782 nobilitowany. 1791-1817 kierował teatrem oraz wszystkimi instytucjami oświatowo-kulturalnymi księstwa. 1786 wyjechał na dwa lata do Włoch, co wywarło duży wpływ na jego twórczość. Najbliższa przyjaźń łączyła go z wielkim poetą romantycznym F. Schillerem. Zmarł w całkowitym osamotnieniu, po zgonie żony i jedynego syna.

Autor głośnej powieści Cierpienia młodego Wertera (1774, wydanie polskie 1874). W pierwszym okresie weimarskim pisał liryki i ballady, jak Król olch, a także znane dramaty: Ifigenia w Taurydzie (1787, wydanie polskie 1833), Egmont (1787, wydanie polskie 1885), Torquato Tasso (1789, wydanie polskie 1861).

Ostatnia dekada XVIII w. przyniosła rozkwit różnorakiej twórczości Goethego m.in.: satyryczny epos Lis przechera (1794, wydanie polskie 1877), ballady Uczeń czarnoksiężnika czy Poszukiwacz skarbów, epos Herman i Dorota (1798, wydanie polskie 1845), oraz klasyczny Bildungsroman (powieść obyczajowo-dydaktyczna ukazująca rozwój bohatera od dzieciństwa do wieku dojrzałego) pt. Lata nauki Wilhelma Meistra (1796, wydanie polskie wraz z częścią II pt. Lata wędrówki Wilhelma Meistra 1893).

Kolejny okres twórczości Goethego to część I wielkiej tragedii Faust (1806, wydanie polskie 1866), której część druga ukazała się w roku jego śmierci (pracował nad tym dziełem ok. 60 lat). Zbiór liryków Dywan Zachodu i Wschodu (1819, wydanie polskie 1963). Autobiografia Z mojego życia. Zmyślenie i prawda (1809-1831, wydanie polskie 1895). Ponadto prace naukowe, m.in. Zur Farbenlehre (1810).

W języku polskim także Dzieła wybrane (tom 1-4, 1954), Poezje (tom 1-2, 1960), Wybór poezji (1955, 1968), Listy miłosne (1968), Refleksje i maksymy (1977), Wybór pism estetycznych (1981).

Tags: 1789, 1861, Dramaturg, Epos, Faust, Goethe, Goethe Johann Wolfgang, Goethe Johann Wolfgang Von, Johann Wolfgang Goethe, Johann Wolfgang Von, Nad, Od, Poeta, Roku, Skali, Torquato Tasso, Wilhelma