Pochłonął mnie smutek,
Wilgotne powieki
Twój dotyk nieosiągalny
Twój uśmiech daleki…
Popełniłam błąd
Los ukarał mnie.
Przecież wiesz, o tym dobrze
Ja tak bardzo Kocham Cię!
Proszę wróć do mnie,
Bo nie potrafię bez Ciebie żyć,
Wróć do mnie,
Bo chcę znów móc o Tobie śnić
Pomiędzy pustką a ciemnością,
Rozgrzani wielką namiętnością,
Idziemy razem-ja i ty,
A z moich oczu ciekną łzy.
Słyszymy szepty, słyszymy głos,
Idziemy wspólnie- taki los.
Widzimy ją- ja i t”"”"y,
To nie są już ci sami my.
Ona szara, smutna, przygnębiona,
Odsłania szare swe ramiona.
Odsłania szare łopatki swoje,
Ona jest jak marzenie twoje.
Obnaża swoje plecy szare,
Miłość nasza- wspomnienie stare.
Opuszcza suknię w otchłań ciemną,
Idziesz dalej razem ze mną?
Słyszę:” Tak, oczywiście”,
A Ona strząsa z siebie liście.
Gdy widzę to, płakać chcę,
Gdzie słowa tamte: “Kocham Cię”?
Przynosi jabłka, gruszki, zboże,
Czy tutaj jeszcze coś pomoże?
Przynosi żal, smutek, deszcze,
Pocałuj mnie raz jeden jeszcze.
Odejdź do Niej, już nie wrócisz,
Czy w moją stronę się odwrócisz?
Idziesz dalej jak w głąb piekła,
Ona nawet nic nie rzekła.
Cofam się w głąb tunelu,
Życie bez Ciebie jest życiem bez celu.
Lato, wróć do mnie,
Nie odchodź do Jesieni…
Kocham, kocham…..
nad życie i tylko to daje mi dalsze życie
Kocham twe ciało, nogi i ręce
Kocham, kocham…..
a nawet i więcej!
Kocham Twe oczy
Kocham Twą duszę
Kocham, kocham…..
bo kochać cię muszę
Kocham Twe myśli
Kocham Cię całą!
A i tak tego wszystkiego jeszcze mi mało
Kocham radosną
Kocham zapłakaną
Kocham z wieczora
Kocham i z rana
Bo taka jest miłość
ma …………..!
Poprostu żyję tylko dla ciebie!!!!!!!
Wolontariusz
Kocham żebrać o dźwięk
Odbicia zaspokojenia promieni na zgiełku
Twojego oka
Gdy kaniony marzeń
Jak wichury nieuchwytne
Wejdę w cyklon cierpienia
Zmyję odwieczny twój sen ponury
Poczekam aż siłą napełnią twe myśli
Baty niebytu, śmietniki zastałków
Bo kiedyś na pewno tak będzie
Złapię za rękę twe snute marzenia
By do nieba zanieść je osobiście
Wy, którzy zabieracie dzieciom młodość,
Strzeżcie się mnie
Obrońcy dziecięcych snów!
Nie pozwolę na odbieranie radości
Z motyla latającego na łące.
Nigdy więcej żalu o niespełnione marzenie!
Nie będzie płaczu za przykre słowa!
Za lata cierpień!
Teraz ja krzyczę!
Nie będzie smutku głodnych dzieci!
Ani rozpaczy za drobne błędy,
Nie będzie strachu,
Gdy słyszysz kroki twego dorosłego kata!
Zdesperowane dzieci, kładące twarze
Na mokrych od łez poduszkach,
Gotowe za jedno słowo
Wybaczyć wam wszystkie winy,
Dlaczego im to robicie wy, ludzie patologiczni!
Tym, którzy za słowo kocham
Odpłacają najszczerszą miłością…
